၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါဝင္ဆႏၵျပလို႔ဆိုၿပီး မေက်မနပ္ျဖစ္ရာကေန စစ္ကိုင္းတုိင္း ကေလးၿမိဳ႕ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြက ေနာက္တႏွစ္က စၿပီး ေက်ာင္းအေဆာင္ေတြကို ငွားရမ္းခြင့္ ပိတ္ပင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း က်ေနာ္တို႔လို နယ္ေဝးကေန ေက်ာင္းလာတက္သူေတြအဖို႔ ေနေရးထိုင္ေရးအတြက္ အေတာ္ပဲ ကသိကေအာက္ ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေက်ာင္းသားေပါင္း ၄ဝဝဝ ေလာက္ရွိတဲ့အထဲက ၆ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ လမ္းမေတြေပၚမွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ လႈပ္ရွားမႈမွာ ပါဝင္ခဲ့သလို၊ စာေမးပြဲ မေျဖဘဲလည္း ဆႏၵျပခဲ့ပါတယ္။
ေက်ာင္းသားေနတဲ့အေဆာင္ ၁၅ ေဆာင္ေလာက္ ရွိပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေပါင္း ၁ဝဝဝ ေလာက္ ေနခဲ့ၾကတာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ခ်င္းျပည္နယ္နဲ႔ စစ္ကိုင္းတုိင္းအတြင္း ၿမိဳ႕နယ္ေတြဆီက လာတက္တဲ့ နယ္ေဝးေက်ာင္းသားေတြအတြက္ အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းက ေက်ာင္းသားတေယာက္ဟာ တလမွာ အေဆာင္ခ ၂ဝဝဝ က်ပ္နဲ႔ စားစရိတ္ေတြေပါင္းရင္ က်ပ္ ၁ဝဝဝဝ ေလာက္ပဲ ကုန္က်ခဲ့တာပါ။ အေဆာင္ငွားခြင့္ မရွိေတာ့လို႔ အျပင္မွာပဲ ျဖစ္သလို ေနထိုင္ၾကရေတာ့ ကုန္က်စရိတ္က ၃ ဆေလာက္ တက္သြားပါတယ္။ ေက်ာင္းနားမွာရွိတဲ့ ပုဂၢလိကအေဆာင္ေတြေလာက္နဲ႔ မလံုေလာက္လို႔ ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္ေတြ၊ အသိေတြရဲ႕ အိမ္ေတြမွာ ေနၾကရပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ေနတဲ့ အိမ္ဆိုရင္ ေက်ာင္းကေန ၇ မိုင္ေလာက္ေဝးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ ပင္ပန္းရပါတယ္။ ကားခလည္းကုန္၊ မိုးရြာရင္လည္း ေက်ာင္းသြားလို႔က မရပါဘူး။ က်ေနာ္လို ဘဝတူ ေက်ာင္းသားေတြက အမ်ားၾကီးပါ။
က်ေနာ္တို႔ ကေလး တကၠသိုလ္မွာ ခ်င္းျပည္နယ္၊ တမူး၊ ကေလးဝနဲ႔ ကေလးၿမိဳ႕က ေက်ာင္းလာတက္ၾကရာမွာ ကေလးၿမိဳ႕ေပၚက ၅ဝ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ခ်င္းျပည္နယ္က ၃ဝ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ စစ္ကိုင္းတုိင္း ကေလးဝနဲ႔ တမူးၿမိဳ႕နယ္က ၂ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ရွိပါတယ္။
ကေလးတကၠသိုလ္ကုိ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာပါ။ ေက်ာင္းက ကေလးၿမိဳ႕အေနာက္ဘက္ ၉ မိုင္မွာရွိတဲ့ ခ်င္းျပည္နယ္နဲ႔ နယ္နမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ ၉ မိုင္ ေက်းရြာမွာ တည္ရွိပါတယ္။
ကိုယ့္ေက်ာင္းထဲမွာပဲ အဖိုးအခခ်ဳိသာၿပီး အေဆာင္အတြက္ ပူပန္ရတာမ်ဳိးမရွိဘဲ ေနခ်င္လွပါတယ္။ ေက်ာင္းအေဆာင္ေတြ အျမန္ဆံုး ျပန္ဖြင့္ေပးပါလို႔ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။
ကေလးၿမိဳ႕ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားတစု
ဖလမ္းၿမိဳ႕၊ ခ်င္းျပည္နယ္
