တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္မ်ားအေပၚ ျမန္မာအစိုးရ၏ အျမင္
ျပည္တြင္းစစ္ၾကားတြင္ ႀကီးျပင္းခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္းမေျပာရန္ တားျမစ္သည္ထက္ သဘာဝမက်တာ မရွိပါ။ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ခံစားေနၾကရသည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ရန္ကုန္သား၊ မႏၲေလးသား၊ ေနျပည္ေတာ္သားေတြလို ေတြးခိုင္း၍ မရပါ။ ယခုအခ်ိန္တြင္ လိုင္ဇာကို ေလတပ္အကူျဖင့္ ၾကည္းတပ္က ထိုးစစ္ဆင္ေနခ်ိန္ျဖစ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေၾကာင္းေျပာရန္ မသင့္ေလွ်ာ္ေခ်။
အစိုးရမီဒီယာမ်ား၊ သူတို႕ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံရွိသူမ်ားက ယခင္စစ္အစိုးရကဲ့သို႕ပင္ ကခ်င္ဆန္႕က်င္ေရးကို ဖိေရးေနၾကသည္။ ကခ်င္စစ္သည္ ျမန္မာအစိုးရက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအင္အားႀကီးလာသည္ကို မနာလိုမရႈစိမ့္ေၾကာင္း သက္ေသျဖစ္သည္။ အျခားတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးးမ်ားလည္း အစိုးရစကားကို အာခံလွ်င္ ကခ်င္လိုပဲ ဆုံးမခံရမည္ဟု အသိေပးရာ ေရာက္သည္။ သည္ထက္အေရးႀကီးသည္မွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳိးႏွိမ္ထားရမည္ဆိုသည့္အျမင္ ျဖစ္သည္။
မထုံတတ္ေသ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး
လက္ရွိျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အာဟာရဓာတ္မရွိဘဲ စပိုက္ဆီမ်ားၿပီး ႐ိုးအီေနသည့္ ဟင္းတစ္ခြက္ႏွယ္ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္စနစ္တစ္ခုကို ကူးေျပာင္းတိုင္း ရခိုင္အေရး၊ ဘုန္းႀကီးအေရးေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ၿပီးလွ်င္ နယ္စပ္မွာ တိုက္ပြဲ ျဖစ္သည္။ ကုလားအေရးအခင္း တ႐ုတ္အေရးအခင္းျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ား၊ မုဒိမ္းမႈမ်ား၊ ဘဝတူရဲေဘာ္မ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈမႈမ်ား၊ မထုံတက္ေသအျပဳအမူမ်ားကို ေတြ႕ရတတ္သည္။ လက္ရွိမွာလည္း အဖိႏွိပ္ခံတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားဘက္မွ ရပ္တည္ေပးရန္ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဝန္ေလးေနၾကသည္။ ရွိသမွ်ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လက္ရွိအေနအထားမွာ သာယာေနၾကၿပီး အာဏာအစစ္အမွန္က တပ္မေတာ္မွာသာ ရွိသည္ဟု သိၾက၍ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေပါင္းကူးတံတားထိုးဖို႕သာ စဥ္းစားေနၾကသည္။ တပ္မေတာ္က ထင္တိုင္းႀကဲေနသည္ကို တားျမစ္ရန္ မသင့္ေတာ္ေသးဟု ျမင္ေနၾကသည္။
ေလွ်ာ့တြက္မိလွ်င္ မွားမည္
ျမန္မာ့အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားသည္ လက္ရွိအစိုးရကို ေလွ်ာ့တြက္မိလွ်င္ ခံရဖို႕ မ်ားသည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္၊ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္း၊ ဝန္ႀကီးဦးစိုးသိန္းတို႕သည္ ကာလုံ၏ အရိပ္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ သူတို႕(၃)ဦးႏွင့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနသူမ်ားသည္ အရိပ္ႏွင့္ စကားေျပာေနသူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ သူတို႕(၃)ဦး ခင္းက်င္းသည့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ ဒ႑ာရီဆန္လွသည္။ ဦးေအာင္မင္းတို႕ အဆိုျပဳေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ဘာမွမလုပ္ဘဲ အေျခအေနကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနျခင္းသည္ အမည္မသိတိုင္းျပည္မွာ ေနသည့္ အမည္မသိ သမီးကညာကို စိတ္ကူးယဥ္သလို ျဖစ္သည္။ သည္သမီးကညာျဖင့္ ႀကဳိးရွည္ရွည္ျဖင့္ လွန္ထားသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ေနသည္။ တန္းတူေရးစနစ္ကို မက်င့္သုံးဘဲ ဆုေပးဒဏ္ေပးစနစ္ျဖင့္ ျမႈဆြယ္ၿခိမ္းေျခာက္လ်က္ရွိသည္ကိုလည္း အထင္အရွား ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။
ေဆးႏွင့္ယဥ္ပါးေနသည့္ ေရာဂါမ်ား
လူတို႕က လူမႈဒုကၡၾကားတြင္ ႀကီးျပင္းလာၾက၍ အစိုးရက မည္မွ်ပင္ ႏွိပ္စက္ေနေစကာမူ ယဥ္းပါးေနၾကသည္။ ၾကက္ဝက္ေတြက မိမိသခင္သတ္ျဖတ္စားေသာက္မည္ကို မသိ၍ သခင္နားကပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ လူေတြက အစိုးရက ဒုကၡေပးမည့္မွန္းသိလ်က္ ေရသာေခ်ာင္ဆိုလိုစိတ္ျဖင့္ အစိုးရနား ကပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ကခ်င္စစ္ကို ၾကည့္လွ်င္ အစိုးရက စခဲ့၍ အစိုးရက မွားသည္ကို လူတိုင္းအသိ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ လူသတ္ပြဲကို ဂိမ္းေဆာ့သလို သေဘာထားေနၾကသည္။ ရခိုင္အေရးႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္လုံျခဳံေရးကို ပဓာနမျပဳဘဲ အစိုးရရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕သာ ဦးစားေပးသည္။ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆန္႕က်င္မိသျဖင့္ မီးေလာင္းဗုံးျဖင့္ အပစ္ခံရသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို မတတ္သာ၍ ေတာင္းပန္မႈမ်ား၊ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း တန္ျပန္သံဃာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ထူေထာင္ျခင္းျဖင့္ သံဃာကို သင္းခြဲျပန္သည္။ လယ္အသိ္မ္းခံ၊ ေျမအသိမ္းခံ၊ အခြင့္အေရးဆုံး႐ႈံးခံေနရေသာ မိဘျပည္သူမ်ားက ဆႏၵျပေသာအခါ ေျမသိမ္းသူမ်ား၊ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္သူမ်ားကို တရားစြဲရမည့္အစား ၂၀၀၈ ဥပေဒျဖင့္ ကိုင္၍ တန္ျပန္တရားစြဲခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႀကီးမားသည့္ျပႆနာမ်ား ဤ၍ဤမွ် ျဖစ္ေနေသာ္လည္း မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ လက္ရွိအစိုးရက ကမၻာ့အသိုင္းအဝိုင္းတြင္ ရပ္တည္ေနႏိုင္သလဲ။ အေျဖကို လူတိုင္းသိပါသည္။
ျပည္တြင္းစစ္ၾကားတြင္ ႀကီးျပင္းခဲ့သည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္းမေျပာရန္ တားျမစ္သည္ထက္ သဘာဝမက်တာ မရွိပါ။ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ခံစားေနၾကရသည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ရန္ကုန္သား၊ မႏၲေလးသား၊ ေနျပည္ေတာ္သားေတြလို ေတြးခိုင္း၍ မရပါ။ ယခုအခ်ိန္တြင္ လိုင္ဇာကို ေလတပ္အကူျဖင့္ ၾကည္းတပ္က ထိုးစစ္ဆင္ေနခ်ိန္ျဖစ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေၾကာင္းေျပာရန္ မသင့္ေလွ်ာ္ေခ်။
အစိုးရမီဒီယာမ်ား၊ သူတို႕ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံရွိသူမ်ားက ယခင္စစ္အစိုးရကဲ့သို႕ပင္ ကခ်င္ဆန္႕က်င္ေရးကို ဖိေရးေနၾကသည္။ ကခ်င္စစ္သည္ ျမန္မာအစိုးရက တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအင္အားႀကီးလာသည္ကို မနာလိုမရႈစိမ့္ေၾကာင္း သက္ေသျဖစ္သည္။ အျခားတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးးမ်ားလည္း အစိုးရစကားကို အာခံလွ်င္ ကခ်င္လိုပဲ ဆုံးမခံရမည္ဟု အသိေပးရာ ေရာက္သည္။ သည္ထက္အေရးႀကီးသည္မွာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားကို ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ဳိးႏွိမ္ထားရမည္ဆိုသည့္အျမင္ ျဖစ္သည္။
မထုံတတ္ေသ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး
လက္ရွိျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ အာဟာရဓာတ္မရွိဘဲ စပိုက္ဆီမ်ားၿပီး ႐ိုးအီေနသည့္ ဟင္းတစ္ခြက္ႏွယ္ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္စနစ္တစ္ခုကို ကူးေျပာင္းတိုင္း ရခိုင္အေရး၊ ဘုန္းႀကီးအေရးေတြ ျဖစ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ၿပီးလွ်င္ နယ္စပ္မွာ တိုက္ပြဲ ျဖစ္သည္။ ကုလားအေရးအခင္း တ႐ုတ္အေရးအခင္းျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ား၊ မုဒိမ္းမႈမ်ား၊ ဘဝတူရဲေဘာ္မ်ားကို လ်စ္လ်ဴရႈမႈမ်ား၊ မထုံတက္ေသအျပဳအမူမ်ားကို ေတြ႕ရတတ္သည္။ လက္ရွိမွာလည္း အဖိႏွိပ္ခံတိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားဘက္မွ ရပ္တည္ေပးရန္ အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဝန္ေလးေနၾကသည္။ ရွိသမွ်ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ လက္ရွိအေနအထားမွာ သာယာေနၾကၿပီး အာဏာအစစ္အမွန္က တပ္မေတာ္မွာသာ ရွိသည္ဟု သိၾက၍ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ေပါင္းကူးတံတားထိုးဖို႕သာ စဥ္းစားေနၾကသည္။ တပ္မေတာ္က ထင္တိုင္းႀကဲေနသည္ကို တားျမစ္ရန္ မသင့္ေတာ္ေသးဟု ျမင္ေနၾကသည္။
ေလွ်ာ့တြက္မိလွ်င္ မွားမည္
ျမန္မာ့အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားသည္ လက္ရွိအစိုးရကို ေလွ်ာ့တြက္မိလွ်င္ ခံရဖို႕ မ်ားသည္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္၊ ဝန္ႀကီးဦးေအာင္မင္း၊ ဝန္ႀကီးဦးစိုးသိန္းတို႕သည္ ကာလုံ၏ အရိပ္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ သူတို႕(၃)ဦးႏွင့္ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးေနသူမ်ားသည္ အရိပ္ႏွင့္ စကားေျပာေနသူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ သူတို႕(၃)ဦး ခင္းက်င္းသည့္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးႏွင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးသည္ ဒ႑ာရီဆန္လွသည္။ ဦးေအာင္မင္းတို႕ အဆိုျပဳေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး ဘာမွမလုပ္ဘဲ အေျခအေနကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနျခင္းသည္ အမည္မသိတိုင္းျပည္မွာ ေနသည့္ အမည္မသိ သမီးကညာကို စိတ္ကူးယဥ္သလို ျဖစ္သည္။ သည္သမီးကညာျဖင့္ ႀကဳိးရွည္ရွည္ျဖင့္ လွန္ထားသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ထုတ္ေနသည္။ တန္းတူေရးစနစ္ကို မက်င့္သုံးဘဲ ဆုေပးဒဏ္ေပးစနစ္ျဖင့္ ျမႈဆြယ္ၿခိမ္းေျခာက္လ်က္ရွိသည္ကိုလည္း အထင္အရွား ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။
ေဆးႏွင့္ယဥ္ပါးေနသည့္ ေရာဂါမ်ား
လူတို႕က လူမႈဒုကၡၾကားတြင္ ႀကီးျပင္းလာၾက၍ အစိုးရက မည္မွ်ပင္ ႏွိပ္စက္ေနေစကာမူ ယဥ္းပါးေနၾကသည္။ ၾကက္ဝက္ေတြက မိမိသခင္သတ္ျဖတ္စားေသာက္မည္ကို မသိ၍ သခင္နားကပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ လူေတြက အစိုးရက ဒုကၡေပးမည့္မွန္းသိလ်က္ ေရသာေခ်ာင္ဆိုလိုစိတ္ျဖင့္ အစိုးရနား ကပ္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ကခ်င္စစ္ကို ၾကည့္လွ်င္ အစိုးရက စခဲ့၍ အစိုးရက မွားသည္ကို လူတိုင္းအသိ ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ လူသတ္ပြဲကို ဂိမ္းေဆာ့သလို သေဘာထားေနၾကသည္။ ရခိုင္အေရးႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္လုံျခဳံေရးကို ပဓာနမျပဳဘဲ အစိုးရရပ္တည္ႏိုင္ဖို႕သာ ဦးစားေပးသည္။ ေၾကးနီစီမံကိန္းကို ဆန္႕က်င္မိသျဖင့္ မီးေလာင္းဗုံးျဖင့္ အပစ္ခံရသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားကို မတတ္သာ၍ ေတာင္းပန္မႈမ်ား၊ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း တန္ျပန္သံဃာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ထူေထာင္ျခင္းျဖင့္ သံဃာကို သင္းခြဲျပန္သည္။ လယ္အသိ္မ္းခံ၊ ေျမအသိမ္းခံ၊ အခြင့္အေရးဆုံး႐ႈံးခံေနရေသာ မိဘျပည္သူမ်ားက ဆႏၵျပေသာအခါ ေျမသိမ္းသူမ်ား၊ လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္သူမ်ားကို တရားစြဲရမည့္အစား ၂၀၀၈ ဥပေဒျဖင့္ ကိုင္၍ တန္ျပန္တရားစြဲခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႀကီးမားသည့္ျပႆနာမ်ား ဤ၍ဤမွ် ျဖစ္ေနေသာ္လည္း မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ လက္ရွိအစိုးရက ကမၻာ့အသိုင္းအဝိုင္းတြင္ ရပ္တည္ေနႏိုင္သလဲ။ အေျဖကို လူတိုင္းသိပါသည္။
