ရဲရဲရင့္ရင့္ ခိုခိုင္မာမာ။
ခင္ခင္မင္မင္၊ ဟန္ေဆာင္မႈ မလို။
လႊတ္ေတာ္ထဲ ငါတေယာက္တည္း ထိပ္က ခံုျမင့္ႀကီးမွာ၊ ၿပံဳးမရ၊ ရယ္မရ၊ ေလလည္မရနဲ႔၊ လာခ်ေပးတာ ဖတ္ေနတာ။ အခု ေအးေအးေနရတုန္း ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေနမွ၊ ငါ့ေလာက္ ဘယ္သူမွ စမတ္မက်ဘူး ... ဟဲ ဟဲ ...ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ခင္ေအာင္ျမင့္။
သိန္းစိန္ႏြားက သမၼတတဲ့၊ ဟင္း၊ ဒီေကာင့္ကို သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးဆိုတဲ့ ငါက အေလးျပဳရမွာလား ... ဦးညႊတ္ရမွာလား မသိ၊ ဟိုက္ ... ငါဝတ္ထားတာ ထမီလို ျဖစ္ေနပါေပါ့လား။
ေသနတ္ၾကည့္ထားတဲ့၊ ဟိုကလည္း ၾကည့္ရဲဘူး တဲ့။
ဒီခ်ိတ္ထမီ (အဲေလ ...) ခ်ိတ္ပုဆိုးႀကီးက ယားက်ိက်ိနဲ႔၊ မေတာ္တာ ႏိႈက္တယ္ ထင္ဦးေတာ့မယ္။
မ်က္ႏွာက တင္းထားရေအာင္လည္း စစ္တပ္ထဲမဟုတ္၊ ေပ်ာ့ထားရေအာင္လည္း စစ္ဝတ္စံုၾကီးနဲ႔၊ ဆိုေတာ့ကာ ဗိုလ္အမတ္ေတြက ႏႈတ္ခမ္းေတြ စူထားၾကတယ္ ထင္ပါ့။